تبليغاتX
زمزمه
زمزمه

                                                         

 

چند روز پیش روبروش نشستم  و چند دقیقه ای نگاهش کردم .گفتم زشتی و تصمیم گرفتم گلدونش را عوض کنم و چند تا از اون گل ها رو دور بریزم و امروز... متوجه نشدم , چطور من متوجه نبودشون نشده بودم اون ها همیشه جلوی چشمم بودند. خواهرم صدام کرد و گفت امروز اتقاقی افتاده و به پشت تخت اشاره کرد و تصویر پایین را  دیدم .احساس عجیبی پیدا کردم .یعنی فهمیده بودند ,فکر من و خونده بودند !!خودکشی !! تمام وسایل داخل این چهار دیواری فکر من و می خونند !!! همشون من و زیر نظر دارند  !! خدای من چه دنیای عجیبی !!            

 یک نشانه یک هشدار یا یک پیشگویی یا تصویری از احساس درونی من هستند که روی زمین نقس بسته است .

 به نشا نه ها توجه کنید ما زیر ذره بین زندگی هستیم . به تصویر با دقت نگاه کنید رنگ خاک(رنگ خون) ,گل های خشک شده شاید نشون از احساس خشک شده من بودند...            

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم اسفند 1385ساعت 21:58  توسط سکوت  | 
ا ی دوست غمگین من، اگر می توانستی ببینی که بخت بد که شکست تو در زندگیت بوده، همان نیرویی است که قلبت را روشن می کند ،روحت را از مغاک تمسخر بیرون می آورد وتا عرش احترام بالا می برد، آنگاه رضا به داده می دادی و آن را میراثی می دانستی که تعلیمت می دهد و آگاهت می کند.

                                                                                                (جبران خلیل جبران)

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اسفند 1385ساعت 0:50  توسط سکوت  | 
در طی تجربیات زندگی به این مطلب برخوردم که چه ورطة هولناکی میان من و دیگران وجود دارد و فهمیدم که تا ممکن است باید خاموش شد، تا ممکن است باید افکار خودم را برای خودم نگهدارم و اگر حالا تصمیم گرفتم که بنویسم، فقط برای این است که خودم را به سایه ام معرفی بکنم – سایه ای که روی دیوار خمیده و مثل این است که هر چه می نویسم با اشتهای هر چه تمامتر می بلعد – برای اوست که می خواهم آزمایشی بکنم: ببینم شاید بتوانیم یکدیگر را بهتر بشناسیم… "بوف کور - صادق هدایت"